Valur og jarðarberjamaukið hans

Valur og jarðarberjamaukið hans
(Lag / texti: Grýlurnar / Ævar Rafnsson og Kristján Edelstein)

Þegar hann er til svæðis,
þá fíla ég mig alveg sjúklega vel.
Ég finn kikkið wö-hö
og allt verður æðislega heví.
Ég reyni’ að fríka út
en ég meika það ekki
því hann er svo meiriháttar.

Þegar ég fer á bömmer
þá verður hann svo speisaður
ég meika’ ekki sens.
Ég kötta á búsið wö-hö
og allt verður gjörsamlega glatað.
Ég reyni’ að akta kúl
en ég meika það ekki
því hann er svo meiriháttar.

Hvað er að ske?
Hvað er að ske?
Hvað er að ske?
Hvað er að ske – ske-he?

Þetta er blús.
Svona er lífið.
Ég fíla mig í sukkinu
en samt ekki grimmt.
Ég finn kikkið wö-hö
og allt verður æðislega heví.
Ég reyni’ að fríka út
en ég meika það ekki
því hann er svo meiriháttar.

Hvað er að ske?
Hvað er að ske?
Hvað er að ske?
Hvað er að ske – ske-he?

[af plötunni Grýlurnar – Mávastellið]