Reykjavík [2]

Reykjavík
(Lag / texti: Valgeir Guðjónsson og Sigurður Bjóla)

Fornar súlur flutu‘ á land í denn tíð,
þrælahyskið þefaði upp brakið.
Í Reykjavík og rúmum þúsund árum síðar
fluttum við úr Múlakampnum upp í Hlíðar.

Það var malbikað og borgin stækkaði,
kaupið stóð í stað og leigan hækkaði og hækkaði.

Nú er hann úr sér genginn miðbærinn
sem Tómas karlinn fór um fögrum orðum
og fluttur upp á golfvöll
þar sem jarðepli og laukar spruttu forðum
Reykjavík, hvað ætlar þú að verða,
Reykjavík – þegar þú ert orðin stór?

Reykjavík, hvað ætlar þú að verða,
Reykjavík – þegar þú ert orðin stór?

Ingólfur skimar fránum sjónum
um Arnarhól, og klórar sér í þjónum.
Hvílík býsn sem hann Jói er að byggja,
einum of svona eftir á að hyggja – ha.

Það var malbikað og borgin stækkaði,
kaupið stóð í stað en leigan hækkaði og hækkaði.

Nú eru endurnar á Tjörninni
með rassmótor í pöntun, sterka og stóra
Þær heita andfræðingar núna,
ætla‘ í verkfall, vilja komast í B-fjóra.
Reykjavík hvað ætlar þú að verða?
Reykjavík hvað ætlar þú að verða,
Reykjavík – þegar þú ert orðin

þegar, þegar, þegar þú‘ ert orðin stór,
þegar, þegar, þegar þú‘ ert orðin stór,
þegar þú ert orðin stór,
þegar þú‘ ert orðin stór,
þegar, þegar, þegar þú‘ ert orðin stór,
þegar, þegar, þegar þú‘ ert orðin stór,
þegar þú ert orðin stór,
þegar þú‘ ert orðin stór,
þegar þú‘ ert orðin stór,
þegar þú‘ ert orðin stór.

[af plötunni Spilverk þjóðanna – Ísland]