Græna húsið

Græna húsið
(Lag og texti: Bubbi Morthens)

Lygin grær í grænu húsi,
gömul leyndarmál vaka um nætur.
Hatrið leyndist í kaldri kompu,
þar býr sorgin og festi rætur.

Hún óx og varð að stórum garði
með grátandi svörtum greinum
þar sem kettir klóra og hvæsa,
þar sem bleikir snákar eru í leynum.

Engill, engill hvíslaði stelpan,
engill berðu mig upp til skýja,
er skugginn skreið upp í rúmið.
Ó engill, hvert á ég að flýja.

Í garðinum bjó skuggi skugga,
skreið þar um langur og mjór.
Hann læsti klónum í litla stelpu,
ljótur kaldur slímugur og stór.

Engill, engill hvíslaði stelpan,
engill berðu mig upp til skýja,
er skugginn skreið upp í rúmið.
Ó engill hvert á ég að flýja.

[af plötunni Bubbi Morthens – Fjórir naglar]