Það bera sig allir vel

Það bera sig allir vel
(Lag / texti: Helgi Björnsson / Bragi Valdimar Skúlason og Helgi Björnsson)

Mér var litið út um gluggann, sá að laufin voru fokin út á haf,
lægðirnar að tikka inn og færa okkur öll á bólakaf.
Á lofti svifu fuglarnir mót frelsinu því ekkert heftir þá,
ég fékk mér meira kaffi, hellti upp á nýja skammta‘ af eftirsjá.

Við ætluðum að hittast manstu, auðvitað fékkst hvergi stund í það,
einhvern veginn skorti bæði tilefni og réttan fundarstað.
Öllum þessum tæknivædda tíma urðu minningar að bráð,
þær týndust ein og ein og voru horfnar þegar betur var að gáð.

viðlag
Það bera sig allir vel þótt úti séu stormur og él,
allt í góðu inni hjá mér, lífið gott sem betur fer.
Það bera sig allir vel þótt úti séu stormur og él,
þá lifir ljósið inni hjá mér, lífið gott sem betur fer.

Veturinn mun enda þegar vorið flæðir inn um gluggana,
þú veist að þegar sólin birtist aftur mun ég reyna‘ að hugga‘ hana
Og ef þú vilt ég fylgi‘ henni þá býð ég upp á kaffi, stund og stað
Það stendur alltaf boðið um að fljúga með þér héðan, mundu það.

Viðlag

Sóló

viðlag

[af plötunni Helgi Björnsson – [ep]]