Gunnar póstur

Gunnar póstur
(Lag / texti: erlent lag (The ballad of Davy Crocket) / Loftur Guðmundsson)

Hvellt er á Bröttukleif hornið þeytt,
heiðin að baki – og Sörli fetar greitt,
bóndi og hjú kannast hljóm þann við,
í hlaðið ríður garpur eftir stundarbið.
Gunnar – Gunnar póstur,
garpur á dökkum jó.

Koffortahestarnir í langri lest
léttara stíga er heim á bæinn sést.
Gunnar í söðli rís og raular lágt,
rjálar við skeggið, sítt og hélugrátt.
Gunnar – Gunnar póstur,
garpur á dökkum jó.

Sæluhúsafletin eru um frostnótt köld,
ferðlúnum bíður hlýrri rekkja í kvöld,
rokkaþyt að sofna frá og rímnasöng
rórra en við stormgný í klettaþröng.
Gunnar – Gunnar póstur,
garpur á dökkum jó.

Heiðin í vetrarmyrkri, hörku og byl,
heiðin um sumardag við ljós og yl,
heiðin að baki og í bili lokið för,
á Bröttukleif garpur lyftir horni að vör.
Gunnar – Gunnar póstur,
garpur á dökkum jó.

Hver man nú ferðagarp og fákinn hans?
Fallið í gleymsku er afrek hests og manns.
Heyrist í Bröttukleif horn þeytt um nátt,
hver skilur bergmálsrödd er kveður lágt?
Gunnar – Gunnar póstur
garpur á dökkum jó.

[m.a. á plötunni Svona var það 1956 – ýmsir]