Bílavísur

Bílavísur
(Lag / texti: erlent lag / Kristján Linnet)

Halló þarna bíllinn ekki bíður,
æ blessuð flýtið ykkur tíminn líður.
Sæti fröken, sestu þarna manni:
Þau ætluðu nefnilega rétt sem allra snöggvast að skreppa suður í Hafnarfjörð og auðvitað í
leyfisleysi og banni.

Heyrðu Vigga var það ekki sniðugt
að vefja gömlu múttu svona liðugt
um fingur sér og finnst þér ekki gaman
að fljúga svona í loftinu, faðmast og kyssast og yfirleitt”
að vera svona saman.

Ó jú góði, elskulegi Gvendur,
ef hún mamma vissi að þú ert kenndur
og ég með þér í bíl að klappa og kyssa,
ég er alveg viss um að kerlingin yrði bara alveg hringlandi, bandsjóðandi vitlaus og hún yrði áreiðanlega alveg
voða reið og hissa.

Og bíllinn þaut sem örskot upp úr bænum
og oft er kátt í fjaðrasófum grænum,
svo kysstust þau og kysstust þrjá og fjóra
bæði langa, mjóa, stutta, digra, sívala, ferkantaða, allt eftir því hvað bíllinn hossaðist mikið,
kossa smáa og stóra.

En krosstré brotna eins og aðrir raftar
og allra bestu þagna stundum kjaftar.
Á Öskjuhlíð kom ógurlegur smellur,
slangan í sundur, bíllinn stoppaði og
signalpípan gellur.

En í því bili bar að konu eina
og byrjaði þá að fara um Gvend og meyna
því það var von og þótti engum mikið,
ástin í sjóinn, hjörtun duttu ofan í sokkana, því að þetta var gamla mútta
að ganga af sér spikið.

En síst er hægt að segja frá í kvæði,
svarralátum kerlingar og bræði.
Gvend hún barði og bauðst að taka völdin,
ég skal nú bara segja þér það Vigga mín að ég get bæði verið bíll og bílstjóri og ég skal kenna þér það, Vigga mín að hætta
að stelast út á kvöldin.

[m.a. á plötunni Savanna tríóið – Savanna tríóið]