Dýrið gengur laust

Dýrið gengur laust
(Lag / texti: Gunnar Þórðarson / Jónas Friðrik Guðnason)

Já, nú mega vífin sko vara sig
því vinurinn hann er að búa sig
af stað, af stað, já af stað.
Hann pressaði bestu buxurnar
og burstaði fölsku tennurnar
og allt það, allt það, já allt það.

viðlag
Og svo, og svo, og svo,
ljúfurinn hann er
farinn út að leika sér.
Og svo, og svo, og svo
hefst drykkjan dálítið hraust
og dýrið gengur laust.
Dýrið gengur laust.

Hann baðaði blessaðan kroppinn sinn
og burstaði auðvitað hártoppinn
um leið, um leið, já um leið.
Hann vandaði endalaust útganginn,
hann ætlar að bregða sér vinurinn
á skeið, á skeið, já á skeið.

viðlag

Með blossandi bruna í taugunum
og brjálæðisglampa í augunum,
hann er, hann er, já hann er.
Harkan í toppi og hemlar frá,
nú held ég að dömurnar megi gá
að sér, að sér, já að sér.

[á plötunni Ríó tríó – Ekki vill það batna]