Sandurinn í glasinu

Sandurinn í glasinu
(Lag / texti: Bubbi Morthens)

Trúirðu því ég vona þú komir aftur,
að við tvö gætum orðið eitt.
Elskað með þér, deyja síðan sáttur,
hverfa í algleymið, verða ekki neitt.

Sjá þig brosandi þekkja augun aftur,
fara höndum um eirlitað hár.
Fá að hvísla nafn þitt aftur og aftur,
vona að augnablikið verði sem þúsund ár.

En sandurinn í glasinu skeytir ekki um mig,
flæðir upp í vit mín, drekkur minn þrótt.
Já, komdu og taktu mig milli handa þinna
og breyttu deginum í nótt.

Ég vona að leið þín liggi til mín,
ljósið í glugganum lifir í nótt.
Það mun lifa þar til ég sé til þín,
þá fyrst mun ég sofa rótt.

Sjá þig brosandi þekkja augun aftur
fara höndum um eirlitað hér.
Fá að hvísla nafn þitt aftur og aftur,
vona að augnablikið verði sem þúsund ár.

En sandurinn í glasinu skeytir ekki um mig,
flæðir upp í vit mín, drekkur minn þrótt.
Já, komdu og taktu mig milli handa þinna
og breyttu deginum í nótt.

[af plötunni Bubbi Morthens – Kona]