Reykingar

Reykingar
(Lag / texti: Sigurður Bjóla og Valgeir Guðjónsson)

Reykingar mjög heilla rafta,
rettuna færi ég Skafta.
Fáðu þér smók og sopa af kók
og sjúgðu‘ í þig kosmíska krafta.

Það borgar sig stundum að kvarta.
Á kinninni kúrir ein varta.
Brenndu‘ana burt, þá lódimmu urt,
og sendu‘ út í svartnættið bjarta.

Spennum nú beltin fín, varlega ástin mín.
Hver er sinnar gæfu smiður, hver er næstur sjálfum sér?
Hver er sinnar gæfu smiður, hver er næstur sjálfum sér?
Ó – ó – ó.

Ég er á skósíðum frakka.
Það er fallegt á Stokkseyrarbakka.
Þú varst sjálfur í eina tíð prakka
– ritvél hefur takka, (hverjum sem það er að þakka).

Spennum nú beltin fín, varlega ástin mín.
Hver er sinnar gæfu smiður, hver er næstur sjálfum sér.
Hver er sinnar gæfu smiður, hver er næstur sjálfum sér.
Ó – ó – ó.

Hver er tilgangurinn með þessu jarðlífi ó ó
Hver er ég?
Hvar endar alheimurinn,
skyldi‘ hann enda, skyldi‘ hann enda inni í mér?

Hver er sinnar gæfu smiður, hver er næstur sjálfum sér.
Hver er sinnar gæfu smiður, hver er næstur sjálfum sér.
Ó – ó – ó.

[af plötunni Með allt á hreinu – úr kvikmynd]