Hallormsstaðarskógur

Hallormsstaðarskógur
(Lag / texti: Jóhann G. Jóhannsson / Halldór Laxness)

Bláfjólu má í birkiskógnum líta.
Blessað sé norðurhvelið sem mig ól.
Hallormur, má þá ei til einhvers nýta
þinn unga vin á nýjum sparikjól,
alkominn heim um Atlantshafið hvíta,
og ákveðinn að lifa næstu jól,
floginn sem engill austur á Fljótsdalshérað
er angar ljúft við fljótsins dreymnu ró
og aldrei hefur áður verið þérað:
á yður prófar hann sína nýju skó.
Ó þvílíkt grín sem þessi panfíll er að
þenkja og syngja í yðar græna skóg.

Hann sem fór áður vegarvillt í borgum
og vínin drakk í margri ljótri kró,
hann sem var áður haldinn þyngstum sorgum,
hugsaði bitrast er hann glaðast hló,
hann sem var áður afglapinn á torgum
er orðinn skáld í Hallormsstaðarskóg.

Ég unni forðum ungmey fyrir handan,
andlausri dúfu á bökkunum við Níl,
þaðan sem uppvex ljúfust fyrir landann
ein lítil sígaretta kennd við fíl.
Úr þessu lifi ég aðeins fyrir andann,
hinn eina sanna fljótsins krókódíl.

Héðan í frá er fortíð mín í ösku
og framtíð mín er norðurhvelsins ljóð.
Líkt og hjá pósti lokuð bréf í tösku
lít ég guðs forsjón – eða heljarslóð.
Bros mitt er ljúft sem brennivín á flösku.
Ég býð þér dús, mín elskulega þjóð.

Maríuklukkan grær á grænum völlum
guðhrædd og prúð sem feimið barn í söng,
og hún er best af blómunum mínum öllum,
það borðar hana Dalakindin svöng.
Pósturinn gisti að Grímsstöðum á Fjöllum,
gaman er þar um sumarkvöldin löng.

[til eru fleiri en eitt lag við þennan texta]
[m.a. á plötunni Sigrún Hjálmtýsdóttir – Lög við ljóð Laxness]