Það hrygga fljóð

Það hrygga fljóð
(Lag / texti: erlent lag / Sigurður Þórarinsson)

Í London, borg með lastafans,
þar lifði strákur slátrarans,
sem hjarta mínu hleypti í bál
en hvert hans orð, það reyndist tál.

„Ó, væri ég aftur orðin mey
en aldrei skeður svoddan, nei.
Fyrr munu háfar hlaupa á land
en heimti ég aftur jómfrúarstand.“

„Ó, væri barn mitt borið nú
og björt ef væri framtíð sú
sem biði þess, mig kveldi ei kíf
þá kveddi ég ánægð þetta líf.“

Upp stigann hélt það hrygga fljóð.
„Nú hvílast vil ég, móðir góð,
en ljá mér penna og lítið blað,
mig langar til að pára á það.“

Við hvert orð féll af hvarmi tár,
í hverri línu tregi sár.
„Hve fávís var ég, Villi minn,
er vélaði mig óþokkinn.“

Hann braut upp hurð og hrelldur stár
þar hékk í snæri stúlkan nár.
Í vasa hennar var eitt blað
með versi skrifuðu á það.

Í djúpri gröf skal geymt mitt hold
og grafsteinn lagður þar á mold
með turtildúfu, svo skal sjást
og skiljast að ég dó fyrir ást.

[m.a. á plötunni Savanna tríóið – Ég ætla heim…]