Borðsálmur

Borðsálmur
(Lag / texti: Bellmann / Jónas Hallgrímsson)

Það er svo margt ef að er gáð
sem um er þörf að ræða,
ég held það væri heillaráð
að hætta nú að snæða.

Heyrið þið snáða,
hvað er nú til ráða?
Það mun best að bíða og hlýða.

Á einum stað býr þrifin þjóð
með þrifið hár og skjanna.
Við húsbændurnar holl og góð,
sem hundrað dæmi sanna.

Hvað er að tarna,
hvað sagðirðu þarna?
Mættum við fá meira að heyra?

Mér hefur verið sagt í svip
að sig hún taki að yggla
og ætli nú að eignast skip,
þótt enginn kunni að sigla.

Við litlu má gera,
látum svo vera
Þeir ýtast þá með árum á bárum.

Nú eru líka níu menn
sem nóttina eiga að stytta,
þó varla nokkur viti enn
hve vænlegt ráð þeir hitta.

Segðu ekki lengur,
seinna veit hvað gengur,
mættum við fá meira að heyra?

Á einum stað býr einnig fólk
sem alltaf vantar brýni,
það lifir þar á mysu og mjólk
en mest á brennivíni.

Æ, hvaða skrambi,
ætli þeir standi á þambi,
mættum við fá meira að heyra?

Þar hefir verið sofið sætt
en sungið nokkru miður
og ullin fremur illa tætt
en allra best fiður.

Ætli það sé undur,
þótt á þá renni blundur,
mættum við fá meira að heyra?

Það eru blessuð börnin frönsk
með borðalaga húfu
og yfivöldin illa dönsk
á annarri hverri þúfu.

Hættu nú herra,
hér mun koma verra
sem þér er betra að þegja um en segja um.

[m.a. á plötunni Savanna tríóið – Mættum við fá meira að heyra?]