Flagarabragur

Flagarabragur
(Lag / texti: írskt þjóðlag / Jónas Friðrik Guðnason)

Ég kátur stunda kvennafar og kann að súpa úr glasi,
með hlátri slapp ég hér og þar úr hinu og öðru þrasi.
Mig konur vildu í kirkju fá og koma á mig spotta
en ljónum þeim ég læddist frá og lét með nægja að glotta.

viðlag
Einn, tveir, nú allir gólum saman,
allir þeir sem hafa af skál og kvennafari gaman.
Gráti, væl og gremjutón ei gegni nokkur kjaftur,
syngjum dátt og höfum hátt, helltu í glasið aftur.

Og ein var sú sem elda kunni allra handa steikur
og ég sem er í maga og munni mjög á svelli veikur.
Þar veislu í daga nítján naut því nægur reyndist forðinn
en síðast burtu samt ég þaut, þá sílspikaður orðinn.

viðlag

Og marga meyju hef ég margvíslega svikið.
Og ég veit lengra en nær mitt nef sem nær þó skollans mikið.
Og alltaf skal ég elda þær af öllu mínu hjarta
og skil ei þó ég elski tvær að önnur þurfi að kvarta.

viðlag

[m.a á plötunni Ríó tríó – Eitt og annað smávegis]