Gaggó Vest

Gaggó Vest
(Lag / texti: Gunnar Þórðarson / Ólafur Haukur Símonarson)

Bjallan glymur, gróft er hennar mál,
Gaggó Vest hefur enga tildursál.
Eins og sést, eins og sést, eins og sést,
þá er ég alinn upp í Gaggó Vest.

Kennarahræin eru kuldaleg í framan,
kannski þykir þeim hreint ekki gaman
að vakna í bítið í vetrartíð
til að vitka draugfúlan æskulýð.

Bekkjastofur fyllast af bleikum fésum,
Bínum og Jónum og Siggum og Drésum.
Handalögmál og hefðbundin læti,
hunskist þið til að fá ykkur sæti.

Segðu mér, hvaða ár hengduð þeir Krist?
Í hvaða bandi spilar Franz þessi Lizt?
Einn týndi bókinni, annar gleymdi að lesa.
Af hverju kallar hann okkur lúsablesa?

viðlag
Eins og sést, eins og sést, eins og sést
þá er ég alinn upp í Gaggó Vest.
Gaggó Vest, Gaggó Vest
gaf mér allt sem reyndist svo best.

Nú er kennarafundur um komandi fár.
Þeir kalla faraldurinn bítlahár.
Frá Lifrarpolli ljót berast org,
lýðurinn dansar um stræti og torg.

Var ekki nóg að fá tjútt og tvist?
Tæpast flokkast þessi öskur sem list.
Drottinn minn, það er dansæfing í kvöld.
Djöfullinn sjálfur mun taka hér völd.

Allt í einu er Andrés litli orðinn stór,
það gera hinir alræmdu bítlaskór.
Hér verður rokkað og rólað um allt.
Það rennur vatn undir hörund vort, kalt.

viðlag

Komdu upp að töflunni hvað sem þú heitir.
Þú minnir á kúk og öfgasveitir.
Af hverju er haus á herðum þínum?
Taktu nú vel eftir orðum mínum.
Þú verður aldrei annað en rukkari,
róni eða þaðan af verra.
Rugguhestur og uxakerra.

viðlag

Ó kennari minn, ég kveð þig nú
með kurt og pí og segi I love you.
Je t’aime, ég elska þig.
Er nokkur von til þess þú elskir mig?

[m.a. á plötunni Gunnar Þórðarson – Borgarbragur]