Gvendur á Eyrinni

Gvendur á Eyrinni
(Lag / texti: Rúnar Gunnarsson / Þorsteinn Eggertsson)

Hann Gvendur á Eyrinni var gamall skútukarl
og gulan þorskinn dró.
Hann kaus heldur svitabað en kvennafar og svall,
í koti einn hann bjó.
Og aldrei sást Gvendur gamli eyða nokkru fé
og aldrei fékk hann frí.
Var daufur að skemmta sér og dansspor aldrei sté
en dvaldi koti sínu í.

viðlag
Hann vann á Eyrinni vikuna alla
og fór í aðgerð ef að vel gaf.
Og vel hann dugði til að afferma dalla
og dag né nótt hann varla svaf.

Hann hafði í kindakofa átján gamlar ær
og af þeim gleði hlaut.
Af alúð og natni oft hann annaðist um þær,
já eins og brothætt skraut.

viðlag

Hann Gvendur á Eyrinni var gæðasál og hrein
sem göfgi hafði sýnt.
Hann liggur nú örþreyttur og lúin hvílir bein
og leiði hans er týnt.

viðlag

[m.a. á plötunni Bítlavinafélagið – 12 íslensk bítlalög]