Holdið og andinn

Holdið og andinn
(Lag / texti: Sálin hans Jóns míns / Friðrik Sturluson)

Þetta kvöld var ég aleinn á gangi í garðinum,
kirkjugarðinum, vestan við læk.
Ekki var sála á ferð, en ég var samt að litast um –
Voru andar á sveimi um allt?
Það var rökkur, en ljós úti á Ljósvallagötunni
sem að lýsti á leiði skammt frá.
Og ég fór á bak við tré, og í áttina’ að gröfinni
Þau lágu ofan á, Þau lágu ofan á …

viðlag

Sjá hvað þau svitnuðu,
hvíldu í friði.
Leifarnar undir þeim
en þær lifnuðu ekki við.
Þær lifnuðu ekki við.

Og ég sá heila eilífð í moldinni sameinuð
og þau sveifluðu fótum í kross.
Þau stundu af frygð, mér heyrðist hún barasta kalla Guð
en Hann var þarna’ á sveimi um allt.
Þannig var, ég var aleinn á gangi í garðinum,
kirkjugarðinum, vestan við læk.
Ekki var sála á ferð, en ég var samt að litast um
eða sá ég ekki neitt? Sá ég ekki neitt?

viðlag

[á plötunni Sálin hans Jóns míns – Þessi þungu högg]