Kvöldið er fagurt

Kvöldið er fagurt
(Lag / texti: erlent lag / Ingólfur Þorsteinsson)

Kvöldið er fagurt, sól er sest
og sefur fugl á grein.
Við skulum koma, vina mín
og vera saman ein.
Ég þekki einn fagran lítinn lund
hjá læknum upp við foss.
Þar sem gróa gullin blóm,
þú gefur heitan koss.

Þú veist að öll mín innsta þrá
er ástarkossinn þinn,
héðan af aðeins yndi ég
í örmum þínum finn.
Ég leiði þig í lundinn minn
mín ljúfa, komdu nú.
Jörðin þó eigi ótal blóm,
mín eina rós ert þú.

[m.a. á plötunni Álftagerðisbræður – Í Álftagerði]