Máninn fullur

Máninn fullur
(Lag / texti: erlent lag / Jón Óskar)

Máninn fullur fer um geiminn
fagrar langar nætur.
Er hann kannski‘ að hæða heiminn
hrjáðan sér við fætur?
Fullur oft hann er,
það er ekki fallegt,
ónei, það er ljótt
að flækjast hér og flækjast þar
á fyllerí um nætur.

Stjáni fullur fer um stræti,
fagrar tunglskinsnætur.
Fullur ástar, ungrar kæti,
elskar heimasætur.
Þannig oft hann er,
það er ekki fallegt,
ónei, það er ljótt
því ein er hér og önnur þar
og Efemía grætur.

[m.a. á plötunni Fjórtán fóstbræður – 13 sígildar söngvasyrpur]