Nú er Gunna á nýju skónum

Nú er Gunna á nýju skónum
(Lag / texti: erlent lag / Ragnar Jóhannesson)

Nú er Gunna á nýju skónum, nú eru að koma jól.
Siggi er á síðum buxum, Solla‘ á bláum kjól.
Solla‘ á bláum kjól, Solla‘ á bláum kjól.
Siggi er á síðum buxum, Solla‘ á bláum kjól.

Mamma er enn í eldhúsinu eitthvað að fást við mat,
indæla steik hún er að færa upp á stærðar fat.
Upp á stærðar fat, upp á stærðar fat.
Indæla steik hún er að færa upp á stærðar fat.

Pabbi enn í ógnarbasli, á með flibbann sinn,
„Fljótur Siggi, finndu snöggvast flibbahnappinn minn.
Flibbahnappinn minn, flibbahnappinn minn.
Fljótur Siggi, finndu snöggvast flibbahnappinn minn“.

Kisu er eitthvað órótt líka, út fer brokkandi,
ilmurinn úr eldhúsinu er svo lokkandi.
Er svo lokkandi, er svo lokkandi.
Ilmurinn úr eldhúsinu er svo lokkandi.

Á borðinu ótal bögglar standa, bannað að gægjast í.
Kæru vinir, ósköp erfitt er að hlýða því!
Er að hlýða því, er að hlýða því.
Kæru vinir, ósköp erfitt er að hlýða því.

Jólatréð í stofu stendur, stjörnuna glampar á,
kertin standa’ á grænum greinum, gul og rauð og blá.
Gul og rauð og blá, gul og rauð og blá.
Kertin standa‘ á grænum greinum, gul og rauð og blá.

Loksins hringja kirkjuklukkur kvöldsins helgi inn,
á aftansöng í útvarpinu allir hlusta‘ um sinn.
Allir hlusta‘ um sinn, allir hlusta‘ um sinn.
Á aftansöng í útvarpinu allir hlusta‘ um sinn.

Mamma ber nú mat á borð og mjallahvítan dúk,
hún hefur líka sett upp svuntu sem er hvít og mjúk.
Sem er hvít og mjúk, sem er hvít og mjúk.
Hún hefur líka sett upp svuntu sem er hvít og mjúk.

Ungir og gamlir ganga kringum græna jólatréð,
dansa‘ og syngja kátir krakkar, kisu langar með.
Kisu langar með, kisu langar með.
Dansa‘ og syngja kátir krakkar, kisu langar með.

Leikföng glitra, ljósin titra, ljómar stofan öll,
klukkur hringja, krakkar syngja kvæði‘ og lögin snjöll.
Kvæði‘ og lögin snjöll, kvæði‘ og lögin snjöll.
Klukkur hringja, krakkar syngja kvæði‘ og lögin snjöll.

Stelpurnar fá stórar brúður, strákar skíðin hál,
konan brjóstnál, karlinn vindla, kisa mjólkurskál.
Kisa mjólkurskál, kisa mjólkurskál.
Konan brjóstnál, karlinn vindla, kisa mjólkurskál.

Síðan eftir söng og gleði sofna allir rótt,
Það er venja‘ að láta ljósin loga‘ á jólanótt.
Loga‘ á jólanótt, loga‘ á jólanótt.
Það er venja‘ að láta ljósin loga‘ á jólanótt.

[m.a. á plötunni Guðmundur Rúnar Lúðvíksson – Litlu jólin]