Þyrnirós [1]

Þyrnirós [1]
(Lag / texti: erlent þjóðlag / Páll J. Árdal)

Hún Þyrnirós var besta barn,
besta barn, besta barn.
Hún Þyrnirós var besta barn,
besta barn.

Þá kom þar galdrakerling inn,
kerling inn, kerling inn.
Þá kom þar galdrakerling inn,
kerling inn.

„Á snældu skaltu stinga þig,
stinga þig, stinga þig.
Á snældu skaltu stinga þig,
stinga þig“.

Og þyrnigerðið hóf sig hátt,
hóf sig hátt, hóf sig hátt.
Og þyrnigerðið hóf sig hátt,
hóf sig hátt.

Hún Þyrnirós svaf eina öld,
eina öld, eina öld.
Hún Þyrnirós svaf eina öld,
eina öld.

Þá kom hinn ungi konungsson,
konungsson, konungsson.
Þá kom hinn ungi konungsson,
konungsson.

„Ó, vakna þú mín Þyrnirós,
Þyrnirós, Þyrnirós.
Ó, vakna þú mín Þyrnirós,
Þyrnirós“.

Og þá var kátt í höllinni,
höllinni, höllinni.
Og þá var kátt í höllinni,
höllinni.

[m.a. á plötunni ABCD – ýmsir]