Tóta litla tindilfætt

Tóta litla tindilfætt
(Lag / texti: erlent lag / Gústaf A. Jónasson)

Hún var hýr og rjóð,
hafði lagleg hljóð,
sveif með söng um bæinn
sumarlangan daginn.
Hún var hér og þar,
á hoppi alls staðar
en saumaskap og lestri
sinnti hún ekki par.

Tóta litla tindilfætt
tók þann arf úr föðurætt
að vilja lífsins njóta,
veslings litla Tóta.
Ýmsum gaf hún undir fót,
umvandanir dugðu‘ ei hót.
„Aðrar eru ekki betri ef að er gætt”,
svaraði hún Tóta litla tindilfætt.

Mamma Tótu var
mesta ógnarskar
með andlitið allt í hrukkum
og hún gekk á krukkum.
Eitt sinn upp hún stóð
og æpti „dóttir góð,
sæktu mér að lesa
sögur eða ljóð”.

Tóta litla tölti af stað
til að kaupa Morgunblað,
„Seint ert þú á labbi”,
sagði Fjólupabbi.
„Ekkert varðar þig um það,
ég þarf að fá eitt Morgunblað“.
„Maður getur alltaf á sig blómum bætt”,
svaraði hún Tóta litla tindilfætt.

[m.a. á plötunni Fjórtán fóstbræður – Syngið með]