Villidýr

Villidýr
(Lag / texti: Guðmundur Jónsson / Stefán Hilmarsson)

Í fyrstu taktur, svo tínast þeir inn
tónarnir smám saman og gítarinn.
Sjá versið fæðist og fær á sig snið
og fyrr en varir tekur annað við.

Málið er einfalt, en flókið í senn,
hver fingur tilbúinn og tæknimenn.
Bergmál úr salnum berst til þín,
þú bíður spenntur eftir Króknum.

Ég segi: Fátt er verra en slen,
því væri ráð að þú stykkir af stað,
og öll þín limaburðargen,
þau lifna við og þú breytist í villidýr.

Rafmagnið flæðir í fangið á þér.
Í fjólubláum geisla mæta mér
starandi augu tvö á stilkum alveg hreint.
Stimamjúkir reyna ljóst og leynt.

Bergnumið alveg í baráttu við
að botna‘ í textanum er kvenkynið.
Á meðan gumar í makindum spá
og muna bara eftir króknum.

Ég segi: Fátt er verra en slen,
því væri ráð að þú stykkir af stað,
og öll þín limaburðargen,
þau lifna við og þú líður um allt.

Fátt er verra en slen.
Því væri ráð að venda kvæði í kross
og koma‘ úr stökki niður á hnén.
Þú lifnar við og þú breytist í villidýr.

[m.a. á plötunni Sálin hans Jóns míns – Sól um nótt]