Ég minnist þín [2]

Ég minnist þín
(Lag / texti: Guðmundur Jóhannsson / Guðjón Halldórsson)

Kyrrðin djúpa barst um blómum skreytta hlíð,
bjartar vonir skóp hin ljósa sumartíð.
Þangað komstu, vina mín á frjálsan fund,
fögur og blíð var þar ilmiþrungin rökkurstund.

Barmur þinn mér veitti ástarinnar yl,
ætíð leiddir þú mig draumalands til,
þangað lágu jafnan okkar leyndu spor,
ljúfur kvað blærinn um heiðríkjunnar fagra vor.

[óútgefið]