Ég vil fá mér kærustu

Ég vil fá mér kærustu (úr Ævintýri á gönguför)
(Lag / texti: erlent lag / Indriði Einarsson)

Og ég vil fá mér kærustu sem allra allra fyrst
en ekki verður gott að finna hana,
því hún skal bera kinnar sem hrútaber á kvist
og hvarmaljósin björt sem demantana.
Og hún skal vera fegurst af öllum innan lands
og iðin við að spinna og léttan stíga dans
og hún skal kunna að haga sér hið besta.

Þær eru flestar góðar meðan unnustinn er nær
en oss eru þær vissar til að blekkja.
En ég vil fá mér eina þá sem ei við öðrum hlær,
sem elskar mig og bara vill mig þekkja.
Já, hún skal líka finna bestu hugarró hjá mér,
ef húsi mínu færir hún iðni og dyggð með sér,
og stóra fulla kistu bestu klæða.

Og ef ég svo í eina næ rétt alveg sem ég vil
þá óðara til brullaups skal ég feta.
Og sveitafólk mitt veislu fær, sem vantar ekkert til
en vín og hrokafylli sína að éta.
Og þar skal vera dans og gleði daga þrjá í röð,
hin dýra ást oss gjörir í hjörtunum svo glöð,
en til þess verður ofurlitlu að eyða.

[m.a. á plötunni Hjálmar – Hjálmar]