Ástardúett

Ástardúett
(Lag / texti: Valgeir Guðjónsson, Egill Ólafsson og Jakob Frímann Magnússon)

Ég er dáinn úr ást þó hjartað dæli blóði – blóði,
ég heyri‘ engan mun á hávaða‘ eða hljóði – hljóði.
Ég er gagntekinn, altekinn, heltekinn,
tekinn í framan – framan
Ég er andvana, máttvana, magnvana
þegar ég sé Hörpu Sjöfn Hermundardóttur,
Hörpu Sjöfn Hermundardóttur,
Hörpu Sjöfn – Harpa Sjöfn.

Sterkur og stór, stinnur eins og Sokki
sem Runki fór á, ríðandi á brokki.
Ég finn fyrir skjálfta í hnjánum,
fiðringi‘ í tánum með honum,
ég er andvana, máttvana, magnvana
þegar ég sé Kristin stuð Styrkársson Proppé,
Kristin stuð Styrkársson Proppe,
Kristin stuð – Stinni stuð.

Samband þeirra er frá öllum hliðum séð
stórfínt, alveg til fyrirmyndar,
samband þeirra er frá öllum hliðum séð
stórfínt.

Sóló

Hvar sem þú ert til sjávar eða sveita,
þú efalaust ert að ástinni að leita.
Hættu‘ ekki, gefstu‘ ekki upp,
þó á móti þér blási,
við leituðum lengi uns fundum hvort annað.
Kristinn stuð Styrkársson Proppé,
Harpa Sjöfn Hermundardóttir,
Kristinn stuð – Harpa Sjöfn.

Samband þeirra er frá öllum hliðum séð
stórfínt, alveg til fyrirmyndar,
samband þeirra er frá öllum hliðum séð
stórfínt. alveg til fyrirmyndar,
samband þeirra er frá öllum hliðum séð
stórfínt. alveg til fyrirmyndar,
samband þeirra er frá öllum hliðum séð
stórfínt.

[m.a. á plötunni Með allt á hreinu – úr kvikmynd]