Fram í heiðanna ró

Fram í heiðanna ró
(Lag / texti: erlent lag / Friðrik Aðalsteinn Friðriksson)

Fram í heiðanna ró
fann ég bólstað og bjó,
þar sem birkið og fjalldrapinn grær.
Þar er vistin mér góð,
aldrei heyrist þar hljóð,
þar er himinninn víður og tær.

Heiðar ból ég bý,
þar sem birkið og fjalldrapinn grær.
Þar er vistin mér góð,
aldrei heyrist þar hljóð,
þar er himinninn víður og tær.

Mörg hin steinhljóðu kvöld,
upp í stjarnanna fjöld
hef ég starað með spyrjandi þrá.
Skyldi dýrðin í geim,
bera‘ af dásemdum þeim
sem vor draumfagri jarðheimur á.

Þetta loft er svo tært,
finnið þytmjúkan þey,
hve hann þyrlar upp angan úr mó.
Nei, ég vildi‘ ekki borg
né blikandi torg
fyrir býlið í heiðanna ró.

[m.a. á plötunni Páll Rósinkranz – Ó hvílík elska]