Hann var sjómaður dáðadrengur

Hann var sjómaður dáðadrengur
(Lag / texti: höfundur ókunnur / Ragnar Jóhannesson)

Hann var sjómaður dáðadrengur
en drabbari eins og gengur.
Hann sigldi í höfn
um snæfexta dröfn
þegar síldin sást ekki lengur.

Svo breiðan um herðar og háan
í Hljómskálanum ég sá hann.
Hið kyrrláta kveld
lagði kvöldroðans eld
á flóann svo breiðan og bláan.

Nú er skipið hans horfið héðan,
ég hef ekki lengi séð hann.
En knálegir menn
þó koma hér enn
– þeir stytta mér stundir á meðan.

[m.a. á plötunni Alfreð Clausen og Sigrún Ragnarsdóttir – Hvað er svo glatt…]