Internasjónalinn

Internasjónalinn
(Lag / texti: erlent lag / Sveinbjörn Sigurjónsson)

Fram, þjáðir menn í þúsund löndum,
sem þekkið skortsins glímutök.
Nú bárur frelsis brotna á ströndum,
boða kúgun ragnarök.
Fúnar stoðir burtu vér brjótum!
Bræður! Fylkjum liði í dag.
Vér bárum fjötra en brátt nú hljótum
að byggja réttlátt þjóðfélag.

Þó að framtíð sé falin,
grípum geirinn í hönd,
því internasjónalinn
mun tengja strönd við strönd.

Á hæðum vér ei finnum frelsi,
hjá furstum eða goðaþjóð;
nei sameinaðir sundrum helsi
og sigrum, því ei skortir móð.
Alls hins stolna aftur vér krefjumst,
ánauð þolir hugur vor trautt,
og sjálfir brátt vér handa hefjumst
og hömrum meðan járn er rautt.

Þó að framtíð sé falin,
grípum geirinn í hönd,
því internasjónalinn
mun tengja strönd við strönd.

Við erum lagabrögðum beittir
og byrðar vorar þyngdar meir,
en auðmenn ganga gulli skreyttir
og góssi saman raka þeir.
Nú er tími til dirfsku og dáða.
Vér dugum – þiggjum ekki af náð!
Látum bræður því réttlætið ráða,
svo ríkislög vor verði skráð.

Þó að framtíð sé falin,
grípum geirinn í hönd,
því internasjónalinn
mun tengja strönd við strönd.

[m.a. á plötunni Maíkórinn – Við erum fólkið]