Lífið er lotterí

Lífið er lotterí
(Lag / texti: erlent lag / Jónas Árnason)

Um frægðarmenn og kappa við fáum oft að heyra
en fáa veit ég líka honum Siglufjarðar-Geira.
Að erfiðleikum sínum hann alltaf gaman henti
og ef hann í sérstöku klammaríi lenti
sagði‘ hann
Lífið er lotterí, já það er lotterí,
já það er lotterí og ég tek þátt í því.

Í æsku hans á böllum voru áflog fastur liður
og allra manna fyrstur var hann jafnan sleginn niður.
En þegar hann svo stóð upp aftur eftir meðferð slíka
með augu bólgin, sprungna vör og nefið brotið líka
sagði‘ hann
Lífið er lotterí, já það er lotterí,
já það er lotterí og ég tek þátt í því.

Hann ungur gerðist formaður á mótorbátnum Brandi
og bein úr sjó hann aldrei dór en lenti oft í strandi.
En Geira stóð á sama, hann öxlum sínum yppti
og er hann bátnum strandaði í tuttugasta skipti
sagði‘ hann
Lífið er lotterí, já það er lotterí,
já það er lotterí og ég tek þátt í því.

Hann eitt sinn fékk sér konu, af öðrum konum bar hún
en nema í meðallagi dyggðug kona var hún.
Hún elskaði hann talsvert en aðra menn talsvert meira
og er hún að lokum skildi við manninn sinn, hann Geira
sagði‘ hann
Lífið er lotterí, já það er lotterí,
já það er lotterí og ég tek þátt í því.

En dag einn sýndist karlinn eitthvað lumbrulegur vera,
og læknarnir þeir tóku hann og fóru strax að skera.
Og er þeir höfðu burt úr honum skorið fleira og fleira,
svo fækkað hafði stórlega innyflum í Geira
sagði‘ hann
Lífið er lotterí, já það er lotterí,
já það er lotterí og ég tek þátt í því.

Og kvöld eitt fékk hann aðkenningu af alvarlegu slagi,
og innan stundar fékk hann slag af miklu verra tagi.
Og þegar nóttinn lagðist yfir haf og yfir hauður
og heiðurskarlinn Geiri virtist loksins alveg dauður
sagði‘ hann
Lífið er lotterí, já það er lotterí,
já það er lotterí og ég tek þátt í því.

[m.a. á plötunni Manstu gamla daga? – ýmsir]