Spánarljóð

Spánarljóð
(Lag / texti: erlent lag / Sigurður Þórarinsson)

Nú vil ég greina í litlu ljóði
frá landi herlegu Spáníá.
Þar kostar álíka kláravínið
og kranablávatnið okkur hjá.
Og senjóríturnar suður á Spáni,
þær syngja‘ um ástir með ljúfum hreim,
pálmana strönd þegar merlar máni
en mikið er varasamt að treysta þeim.

Í Barcelona var lagleg hnyðra
með limi netta og svarta brá.
Hún uppvartaði á einum barnum
og átján sumra var hringaná
Og senjóríturnar suður á Spáni,
þær syngja‘ um ástir með ljúfum hreim,
pálmana strönd þegar merlar máni
en mikið er varasamt að treysta þeim.

Hún brosti þegar ég bað um whisky,
því brosi er virtist svo laust við tál,
og var svo kankvís og hýr og hnellin
að hjartakornið mitt fór í bál.
En senjóríturnar suður á Spáni,
þær syngja‘ um ástir með ljúfum hreim,
pálmana strönd þegar merlar máni
en mikið er varasamt að treysta þeim.

Ég rann í skyndi til ræðismannsins
og rjúka vildi í að gifta mig.
En dusilmennið það mælti drýldið:
Ég myndi láta‘ hana eiga sig.
Því senjóríturnar suður á Spáni,
þær syngja‘ um ástir með ljúfum hreim,
pálmana strönd þegar merlar máni
en mikið er varasamt að treysta þeim.

Á dansstað hugðist ég drekka raunum
og dreif mig þangað en rakst þar á
þá litlu svarteygu sem ég unni,
við slána ljótan hún var að kjá.
Því senjóríturnar suður á Spáni,
þær syngja‘ um ástir með ljúfum hreim,
pálmana strönd þegar merlar máni
en mikið er varasamt að treysta þeim.

Svo hlessa bæði og hryggur varð ég
að hálfa flösku í einu drakk.
Þá greip mig bræði, ég gekk að kauða
og gaf á kjaft svo að vörin sprakk.
Því senjóríturnar suður á Spáni,
þær syngja‘ um ástir með ljúfum hreim,
pálmana strönd þegar merlar máni
en mikið er varasamt að treysta þeim.

En róninn dró þá upp rýting stóran
og rak á kaf í minn hægri arm
svo blóðið sprautaðist yfir okkur
en einkum kvinnunnar falskan barm.
Því senjóríturnar suður á Spáni,
þær syngja‘ um ástir með ljúfum hreim,
pálmana strönd þegar merlar máni
en mikið er varasamt að treysta þeim.

Í mánuð lá ég í mínum sárum
og miklum kvölum, ó þvílíkt stand.
Með skuldir stórar – og skútan farin
en skjátan komin í hjónaband.
Því senjóríturnar suður á Spáni,
þær syngja‘ um ástir með ljúfum hreim,
pálmana strönd þegar merlar máni
en mikið er varasamt að treysta þeim.

Því segi‘ ég piltur, ef suður ferðu
og sælu býður þér pía slík
þá gættu að þér. Það gefst oft betur
að giftast stelpu úr Reykjavík.
Því senjóríturnar suður á Spáni,
þær syngja‘ um ástir með ljúfum hreim,
pálmana strönd þegar merlar máni
en mikið er varasamt að treysta þeim.

[m.a. á plötunni 30 vinsæl lög frá 1950-60 – ýmsir]