Af himnum ofan boðskap ber

Af himnum ofan boðskap ber
(Lag / texti: Luther – Sb. 1589 Stef. Thor.)
 
Af himnum ofan boðskap ber,
oss börnum jarðar, englaher.
Vér fögnum þeirri fregn í trú
af fögnuð hjartans syngjum nú.

Í dag er heimi frelsi fætt
er fær vor mein og harma bætt,
það barnið þekkjum blessað vér,
vor bróðir Jesús Kristur er.

Og oss til merkis er það sagt:
Í aumum reifum finnum lagt,
það barn í jöt’ er hefur heim
í hendi sér og ljóssins geim.

Því gleðjumst allir, góðir menn
og göngum þangað allir senn,
þá jólagjöf, Guðs son að sjá
er sauða hirðar gleðjast hjá.

Æ, velkominn oss vertu þá
er vorar syndir tókst þig á.
Oss Jesús, kenn að þakka þér
að þínir bræður urðum vér.

Ó, Guð, sem ráð á öllu átt,
hví ertu kominn hér svo lágt,
í tötrum lagður hart á hey
sem hefðir dýrri bústað ei?

Þótt veröld öll sé víð og löng,
sú vaggan er þér samt of þröng
og þín ei verð, þótt vær’ún full
af vegsemd þeirr’ er skín sem gull.

Svo hefur Drottinn þóknast þér
og þá vilt speki kenna mér,
að heimsins auð og allt hans glys,
þú eigi virðir meir’ en fis.

Því bú til vögg’ í brjósti mér,
minn besti Jesús, handa þér.
Í hjarta mínu hafðu dvöl
svo hald’ ég þér í gleð’ og kvöl.

Af hjart’ og tungu heilög dýrð,
sé Herrans Jesú föður skýrð.
Heyr barna þinna bæn og þökk
og brjóstin, Guð, sjá glöð og klökk.

[á fjölmörgum kóraplötum]