Í brekkunni

Í brekkunni (Þjóðhátíðarlag Vestmannaeyja 1989)
(Lag / texti: Jón Ólafsson / Bjartmar Guðlaugsson)

Þegar ágústnóttin nálgast
nýt ég þess að vera til,
tæli fram í hugann horfna huldumey.
Að vera með í Dalnum
er það eina sem ég vil,
þá er gleðin fölskvalaus á Heimaey.

Með rómantík og reyktan lunda
rölti ég til vinafunda.
Ástin enn í gömlum garpahjörtum býr.
Þar er mannins mýkt og gæska,
þar er undurfögur æska
enn í dag að yrkja lífsins ævintýr.

viðlag
Í brekkunni er sungið dátt um hetjudáð og höf,
gullkornin sem Geiri og Ási færðu oss að gjöf.
Um ástir, víf og villta strengi,
stranga sókn og góða drengi
og hetjudáð á ystu nöf
Um Bjarta von hjá blíðum meyjum,
perlurnar hans Árna úr Eyjum
og ofurmenni eins og Binna í Gröf.

Ég raula Bjartar vonir vakna,
vökva sálina og sakna
einhvers sem ég veit að er hér eflaust enn.
Um Dalinn þrumukátur dansa
og augun í þér glansa
undir Fjósakletti af ást ég innan brenn.

viðlag

[m.a. á plötunni Í Dalnum – ýmsir]