Krókurinn

Krókurinn
(Lag / texti: Guðmundur Jónsson / Stefán Hilmarsson)

Komdu nú með gamla guðstein út á kantinn,
gamli dwellinn skýtur á sig grimmu skoti.
Það er ekki nokkur spurning að hún er til deildar,
þessi Svanfríður, þessi Svan- Svanfríður, -ríður.
Gamli var í honkara hér áður fyrr í old days
eftir að hafa lent í alveg sjúku gargi.
Hey gamli swingur vertu klár í gamla „hookinn“,
skjóttu, skjóttu. – Oawwww skjóttu!

viðlag
Krókurinn hér, hvar og hvenær sem er,
ég er kominn í gamla formið.
Hvernig sem fer, ekki stendur á mér,
skiptir engu með gamla normið.
Hvenær sem er, ég kominn er í gamla formið.

Þetta’ er allavega átján grýlna jakki,
ef ekki þá að minnsta kosti svona sautján.
Oooh þvílíkan thunderwagon hef ég aldrei áður séð,
„Wildarinn“ tekinn, líka „Later – on“ og sjúkheit.
Haffari eða klukkari með gömlu,
blöðruskapur, „Emmarinn“, „Ystarinn“ oh!
Þetta’er nú fyrir löngu orðið algjört cerwin.
Já, komdu með „hookinn“ gamli swingur, skjóttu!

viðlag

Krókurinn hér, hvar og hvenær sem er,
ég er kominn í gamla gargið.
Ég „kúarann“ ber ekki stendur á mér,
skiptir engu með aukaargið.

viðlag

[m.a. á plötunni Sálin hans Jóns míns – Garg]