Minning um mann

Minning um mann
(Lag / texti: Gylfi Ægisson)

Nú ætla ég að syngja ykkur lítið fallegt ljóð
um ljúfan dreng sem fallinn er nú frá.
Um dreng sem átti sorgir en ávallt samt þó stóð
sperrtur þó að sitthvað gengi á.

Í kofaskrifli bjó hann sem lítinn veitti yl
og andvaka á nóttum oft hann lá,
þá Portúgala‘ ann teygaði, það gerði ekkert til,
það tókst með honum yl í sig að fá.

viðlag
Þið þekktuð þennan mann, þið alloft sáuð hann,
drykkjuskap til frægðar sér hann vann.

Börnum var hann góður en sum þó hræddust hann,
hæddu hann og gerðu‘ að honum gys.
Þau þekktu‘ ei litlu greyin þennan mæta mann,
já margt er það sem börnin fara´ á mis.

viðlag

Munið þið að dæma‘ ei eftir útlitinu menn,
en ýmsum yfir þessa hluti sést.
Því til er það að flagt er undir fögru skinni enn
en fegurðin að innan þykir best.

viðlag

Nú ljóðið er á enda um þennan sómasvein
sem að þráði brennivín og sæ
Hann liggur nú á kistubotni og lúin hvílir bein
í kirkjugarði í Vestmannaeyjabæ

viðlag

[m.a. á plötunni Útileguplata pylsuparsins – ýmsir]