Það er svo skrítið

Það er svo skrýtið
(Lag / texti: Magnús Eiríksson / Vilhjálmur Vilhjálmsson)

Að sitja‘ inni á bar og sjá ekki neitt,
segi ég öllum, mér finnst ei leitt.
En raunin er sú, ef ráðum við í
að reyndar við höfum ei gaman af því.

Það er einmanaleikinn sem á mig og þig,
vera innan um fólk – þörfin örmagnar sig.
Ég augum lít fólkið – ályktun dreg.
Bara einmana mannverur rétt eins og ég.

Það er nú svo skrýtið er á það ég lít,
sú örvænting stórbrotin segja ég hlýt
þegar finn ég það út, ef fast brýt ég hugann
um ferðalag okkar á þessari storð.
Alveg er sama hve ánægður dvel
í allsnægtum – mér verður ekki um sel.
Hamingjan drukknar sem dægurflugan
í draumum um meira á allsnægtarborð.

[m.a. á plötunni Vilhjálmur Vilhjálmsson – Hana nú]