Þig bara þig

Þig bara þig
(Lag / texti: Guðmundur Jónsson / Stefán Hilmarsson)

Ég veit ei lengur hvað má stóla á,
ég treysti þér sem nýju neti.
Níðsterkar taugar til þín bar ég þá og geri enn.
Um miðja nótt ég hvarf úr huga þínum,
hvarf og ekkert skjól ég fann.
Enn á ný ég beiti kröftum mínum, hamstola ég er.

viðlag
Í kvöld ég verð að fá að finna fyrir fiðurmjúkum örmum þínum.
Í kvöld ég verð að fá þig aftur yfir, þig bara þig.
Það sköpum getur skipt að endurheimta þær stundir sem að átti ég með þér.

Ég velti vöngum, enn þeir eru hér
baugarnir sem bárum bæði.
Þinn baugur ennþá býr í brjósti mér fangelsaður.
Ég ráfa um og reyni að drekkja sorgum,
áttavilltur, auðnulaus.
Ef ekki í dag, þá ef til vill á morgun þú munt tigna mig.

viðlag

[m.a. á plötunni Sálin hans Jóns míns – Garg]