Ofboðslega frægur

Ofboðslega frægur
(Lag / texti: Egill Ólafsson / Þórður Árnason, Egill Ólafsson og Jakob F. Magnússon)

Hann er einn af þessum stóru
sem í menntaskólann fóru
og sneru þaðan valinkunnir andans menn.
Ég sá hann endur fyrir löngu
í miðri Keflavíkurgöngu,
hann þótti helst til róttækur og þykir enn.

Já hann er enginn venjulegur maður
og hann býr í næsta nágrenni við mig
og hann er alveg ofboðslega frægur,
hann tók í höndina á, heilsaði mér,
hann sagði:
Komdu sæll og blessaður!
Ég fór gjörsamlega í hnút, hann sagði:
Komdu sæll og blessaður!
Ég hélt ég myndi fríka út.

Hann hefur samið fullt af ljóðum,
alveg ofboðslega góðum
sem fjalla aðallega um sálarlíf þíns innri manns,
þau eru ekki af þessum heimi
þar sem skáldið er á sveimi
miðja vegu milli malbiksins og regnbogans.

Já hann er enginn venjulegur maður
og hann býr í næsta nágrenni við mig
og hann er alveg ofboðslega frægur,
hann tók í höndina á, heilsaði mér, hann sagði:
Komdu sæll og blessaður!
Ég fór gjörsamlega í hnút,
hann sagði:
Komdu sæll og blessaður!
Ég hélt ég myndi fríka út.

Við ræddum saman heima og geima,
ég hélt mig hlyti að vera að dreyma
en ég var alveg örugglega vakandi.
Mér fannst hann vera ansi bráður,
hann spurði hvort ég væri fjáður
og hvort ég væri allsgáður og akandi.

Já hann er enginn venjulegur maður
og hann býr í sama herbergi við mig
og hann er alveg ofboðslega frægur,
hann tók í höndina á, heilsaði mér.
Já hann er enginn venjulegur maður
og hann býr í sama herbergi við mig
og hann er alveg ofboðslega frægur,
hann tók í höndina á, heilsaði mér,
hann sagði:
Komdu sæll og blessaður.
Ég fór gjörsamlega í hnút, hann sagði:
Komdu sæll og blessaður!
Ég hélt ég myndi fríka –
Hann sagði:
Komdu sæll og blessaður!
Ég fór gjörsamlega í hnút…
Komdu sæll og blessaður!
Ég hélt ég myndi fríka út.

[m.a. á plötunni Stuðmenn – Hve glöð er vor æska]