Seinasti dagurinn

Seinasti dagurinn
(Lag og texti: Bubbi Morthens)

Þig vekur þorpsins vökuljóð
vinirnir horfnir frá þér
dagurnn vaknar í vindlings glóð
vonin hún slokknar í þér.

Upp á hlíðinni kofinn hímir lár
hokinn þú staulast á fætur yfir kajann
ríkur slaut sjár
sest í hjartarætur.

Á bandið tonnin fjórtán fara
fimmtán ef þú tekur með slý og þara
sömu tökin í tuttugu ár
tíminn læknar engin sár.

Með stirðan skrokkinn stendur þú
starir út um gluggann
sem gamall maður manstu nú
í myrkrinu feigðarskuggann.

Fyrir sunnan bíður þín pantað pláss
prísund fyrir gamalmenni
þér verður sent það stofustáss
sem þeir stimpla ekk sem brenni.

Einskis nýtur njóttu þess
sem nóttin vill þér færa
á Grund þú hlýtur heiðurssess
og handavinnu að læra.

[af plötunni Bubbi og Megas – Bláir draumar]