Snæfinnur snjókarl

Snæfinnur snjókarl
(Lag / texti: erlent lag / Hinrik Bjarnason)

Snæfinnur snjókarl
var með snjáðan pípuhátt,
gekk í gömlum skóm og með grófum róm
gat hann talað rétt og hratt.

Snæfinnur snjókarl
var að snuða‘ upp ævintýr,
segja margir menn en við munum enn
hve hann mildur var og hlýr.

En galdar voru geymdir
í gömlu skónum hans.
Er fékk hann þá á fætur sér
fór hann óðar í dans.

Já, Snæfinnur snjókarl,
hann var snar að lifna við
og í leik sér brá, æði léttur þá,
til að leita‘ í sólskinið.

Snæfinnur snjókarl
sneri kolli himins til
og hann sagði‘ um leið: Nú er sólin heið
og ég soðna hér um bil.

Svo hljóp hann einn, var ekki seinn
og alveg niður á torg.
Og með sæg af börnum söng hann lög,
bæði í sveit og höfuðborg.

Já, Snæfinnur snjókarl
allt í snatri þetta vann,
því að yfir skein nú sólin hrein
og hún var að bræða hann.

[á fjölmörgum jólaplötum]